Hissetmeyi En Sevdiğimiz Şey : Eksiklik

Eksiklik.

Hissetmeyi en sevdiğimiz şey.

Eşitlenmek istiyoruz.

Bütün çabamız tutunacak bir şey bulmak.

Hepimizin arayışı aynı aslında.

Mutluluk

Karada kalabalık, denizde korumasız, doğada gafiliz.

Sanırım, kaybolmak gerekiyor bazen.

Biraz vazgeçmek, bırakmak, kabullenmek.

Bizim tek hatamız yetinmemek.

Aslında her şey tam.

Olduğu gibi.

Sadece sahip olduğumuz bağlantıları fark edemiyoruz.

Ve bu bağlantılar bazen bazılarıyla daha da kuvvetleniyor.

Aslında tam olarak bu yüzden hayatı kader sanıyoruz.

Oysa hayat daima zıtlıkları birbirine bağlar.

Kaderimiz seçimlerimizden oluşur.

Ve tüm bu akışı anlamamak fırtınalar doğurur.

İnsanlar kendi fırtınalarında yitip giderler.

Nedenlerini bilmedikleri duyguların sebep olduğu fırtınalar.

Peki ya hayatlarının anlamını bulamayanlar?

Onlarda göğüslerinde bir et parçasıyla canlı canlı çürüyecekler.

Ve buna da yaşamak demeye devam edecekler.

Bütün yaşamları boyunca bekledikleri

Ve nereden geleceğini bilmedikleri huzuru arayacaklar.

Tükenmek bilmeyen söz konusu huzur anlayışları

hayatta kalmalarını sağlayacak.

Yanlış insanlara harcadıkları zaman yüzünden

doğru insanlara güçleri kalmadığında

pişmanlığı öğrenecekler.

Gitmeleri gereken yerde kaldıkça

daha çok kaybedecekler.

Korkarak yaşamaya devam ettikçe

sadece hayatı seyredecekler.

Anlamak ile katlanmak arasında tükenecekler.

Sonra bir gün

unutacaklar.

Doğanın onlara emrettiği en önemli şeyi yapacaklar.

Bütün fazlalıkları unutacaklar

Hatırlamayacaklar.

Önemsemeyecekler.

Tek önemseyecekleri ve yazmaya değer bulacakları şey

olayların mantığı olacak.

Çünkü başka bir şey öğrenmeyecekler bu hayattan.

Belki gelecek sefere!

Düşük bütçeli filmlerin vazgeçilmez konusu

Reenkarnasyona has bir dilekle..

Ama şimdilik dikkat etmeyecekler

İçlerine işleyen o deliliğe.

YORUMLAR

  1. […] Hissetmeyi En Sevdiğimiz Şey : Eksiklik […]

Sizin Düşünceleriniz

%d blogcu bunu beğendi: